osmanlicasozluk.net

290.000'den fazla kelime haznesiyle Osmanlıca Türkçe Sözlük ve Osmanlıca Lügat

Geçmiş

müstes / مُسْتَثْنَا / مستثنا

  1. müstesna

  2. müstesnâ

Anlamlar

  • Ayrı.
  • Seçkin.
  • Apayrı.
  • Sıra dışı.
  • Kural dışı.
  • Ayrı tutulan.
  • İstisna edilen.
  • Benzeri olmayan.
  • Dışında haricinde.
  • Ayrı muameleye tabi olan.
  • Kaide dışı bırakılmış olan.

müstes

  1. müstesna etme

Anlamlar

  • Dışında tutma.

müstes

  1. müstesna olma

Anlamlar

  • Hariç olma.

müstes

  1. vücudu müstesna

  2. vücud-u müstesna

Anlamlar

  • Seçkin varlık.
  • Müstesna varlık.

müstes

  1. kaddi müstesna

  2. kadd-i müstesna

Anlamlar

  • Müstesna boy.
  • Güzellikte emsalsiz ve benzeri olmayan endam.

müstes

  1. müsteshilane

  2. müsteshilâne

Anlamlar

  • Kolay sayarcasına.

müstes

  1. müsteslimin

  2. müsteslimîn

Anlamlar

  • Boyun eğenler.
  • Teslim olanlar.
  • Müslüman olanlar.
  • İslam dinini kabul edenler.

müstes

  1. müstesad

  2. müstes'ad

Anlamlar

  • (sa'd.
  • Dan) uğurlu sayılan veya uğurlu sayılmış.

müstes

  1. müsteslim

Anlamlar

  • Boyun eğen.
  • Teslim olan.
  • Müslüman olan.
  • İslam dinini kabul eden.

müstes

  1. müsteskıl

Anlamlar

  • (sıklet.
  • Den) istiskal eden.
  • Birine karşı kovarcasına muamelede bulunan.

müstes

  1. müsteshil

Anlamlar

  • Kolay sayan.

müstes

  1. müsteski

  2. müsteskî

Anlamlar

  • (saky.
  • İstiska olmuş.
  • Den) karnı su toplamış.

müstes

  1. müsteskal

Anlamlar

  • (sıklet.
  • Den) istiskal edilen.
  • Soğuk muamelede bulunulan.
  • Kendisine kovarcasına muamele yapılan.

müstes

  1. müsteshir

Anlamlar

  • Alay eden.

müstes

  1. müstesnaiye

  2. müstesnâiye

Anlamlar

  • Başkalarından üstün.
  • Başkalara benzemeyen.
  • Başkalarından ayrı bir tarza tabi.

müstes

  1. müstesal

  2. müste'sal

Anlamlar

  • (istisal.
  • Ele geçirilmiş.
  • Dan) kökünden koparılmış.

müstes

  1. müstesinn

Anlamlar

  • (sinn.
  • Yaşlanan.
  • Den) ihtiyarlanan.

müstes

  1. müstesil

  2. müste'sil

Anlamlar

  • (istisal.
  • Ele geçiren.
  • Dan) kökünden koparan.

müstes

  1. müsteskılane

  2. müsteskılâne

Anlamlar

  • İstiskal eden kimseye yakışır şekilde.

müstes

  1. müstesid

  2. müstes'id

Anlamlar

  • Uğurlu sayan.

Fotoğraf Galerisi

Galeri görseli 1/12