290.000'den fazla kelime haznesiyle Osmanlıca Türkçe Sözlük ve Osmanlıca Lügat

Geçmiş

ehl / اهل

Usta.
Dost.
İyal.
Kavm.
Sahip.
Evcil.
Malik.
Evlad.
Cemaat.
Mensup.
Bayağı.
Dinimiz.
Topluluk.
Mevkiler.
Makamlar.
Görevler.
Maharetli.
Müteallikat.
Adam kayırma.
Maharet sahibi.
Cemiyette işler.
Bir yerde oturan.
Alışık olduğumuz.
Parti menfaati vs.
Karıkocadan herbiri.
Bir yerde ikamet eden.
(ehil) yabancı olmayan.
Bir yere veya görüşe mensup.
Sonuçtan herkes memnun olur.
Ehline verilirse işler düzgün gider.
Bize işleri ehline vermemizi emreder.
Eğer islama aykırı olarak ehliyet yerine eş.
Muktedir ve becerikli anlamıyla ehil ve ehliyet islamiyette önemli bir husustur.
Hasis düşüncelere yer verilirse ve işler ehliyetsizlere terkedilirse bundan herkes zarar görür.