290.000'den fazla kelime haznesiyle Osmanlıca Türkçe Sözlük ve Osmanlıca Lügat

Geçmiş

ilm / علم

).
İlim.
Şuur.
Bilim.
(ilim.
Allah.
Belki.
Bilmek.
Marifet.
O'nun ilmi.
İlme değil.
İdrak etmek.
Fıtnat gibi.
Böylece o eşya.
Kudrete tabidir.
Kudret icad eder.
Alim-i mutlak'tır.
İlim maluma tabidir.
Cenab-ı hak ilmi ile.
İdrak etmek sıfatıdır.
İlmin zıddı "cehil"dir.
Bütün kainatı muhittir.
Allah'ın ilmi mutlaktır.
Marifetten daha umumidir.
Hakikatı bilmekten ibarettir.
İlm-i kelam'da: ilim; bilmek.
Marifetin zıddı ise "inkar"dır.
Fakat maddi vücutlarının icadı.
Kudret-i ilahiyeye istinad eder.
Cenab-ı hakk'a nisbeti caiz olmaz.
Bu itibarla malumun yani mahlukun icadı.
Tefekkürle bilmek manasına olmakla beraber.
Cenab-ı hak ilim sıfatı ile de muttasıftır.
Varlıkları ve hadiseleri bilmekle ilim olur.
Mahlukatın ilmi gibi basit ve mahdut olmayıp.
Yani mahlukatın maddi vücudunu ilim icad etmez.
Olmuş ve olacak herşeyi ezeli ve ebedi olarak bilir.
İlm-i ilahide bilinmesiyle vücud-u ilmiye mazhardır.
Hiç bir şey onun ilminden gizlenemez ve haricinde kalamaz.
Yani: ilim sıfatı varlıkları icad etmez ve hadiseleri meydana getirmez.
(ilim) okumakla veya görmek ve dinlemekle veya ihsan-ı hak'la elde edilen malumat.
Gerek huzuri olsun (ilm-i ilahi gibi) ve gerek husuli olsun (ilm-i ibad gibi) ve vech-i dikkat üzere bilmeye de denir.